Overige activiteiten

Cartes du Ciel

De Refter

Marc's homepage

CWNetwerk

Fiber Overal

Centaurus A

AKN


DOA

Hardlopen


Links naar de sites

Cartes du Ciel

De Refter

CWNetwerk

Fiber Overal

Centaurus A

AKN

DOA

Hardlopen


Overige activiteiten

Cartes du Ciel / Skychart / Sterrenkaarten

Het gratis planetarium programma Cartes du Ciel is ook wel bekend als Sterrenkaarten en als SkyChart. Patrick Chevalley is de auteur van dit programma. Ik ben betrokken bij de ontwikkeling van de versie 3 van dit programma. De voorgaande versie 2.76 kun je hier vinden.

De Nederlandse taal-module voor versie 3 van Cartes du Ciel is van mijn hand. En omdat ik de kwaliteit van de Engelse taalmodule onder de maat vond, heb ik ook hier een verbeterde versie van gemaakt. Voor Cartes du Ciel heb ik de Engelstalige documentatie gecorrigeerd en flink uitgebreid. Ook de Nederlandstalige documentatie is van mijn hand.


Klik het logo om naar de officiële Cartes du Ciel / Sterrenkaarten website te gaan.

Klik hier voor de laatste versies van de taalmodules voor Cartes du Ciel versie 3.0.

De Refter

Sinds april 1996 woon ik op de Refter in Ubbergen. De Refter is een woonstichting waar bewoners actief bijdragen aan het beheer van pand en organisatie. Ik heb er binnen verschillende periodes posten als bestuurslid, penningmeester of voorzitter vervuld. Daarnaast zorg ik voor het beheer van de moestuin, kabeltelevisie netwerk en het computernetwerk.

CWNetwerk

CWNetwerk is de naam van een stichting met als doel om communicatiemiddelen te leveren aan centrale woonvormen (stichtingen, verenigingen). Van deze stichting ben ik de voorzitter. CWNetwerk zal als federatie opereren voor deelnemende rechtspersonen. Als drager voor de communicatie zorgt CWNetwerk ervoor dat er een glasvezelring komt tussen de deelnemende partijen met een koppeling naar het Universitair Centrum Informatica (UCI) op het terrein van de Radboud Universiteit te Nijmegen. Via een van de Internet providers zal CWNetwerk haar netwerk toegang tot het Internet geven.

Fiber Overal

Binnen de stichting Fiber Overal ben ik sinds kort bestuurslid. Fiber Overal is de koepelorganisatie van wijkinitiatieven die de aanleg van glasvezel naar de woonhuizen in hun wijk willen stimuleren. Fiber Overal steunt initiatieven voor vraagbundeling en onderlinge hulpverlening in Nijmegen en omstreken.

Centaurus A

Centaurus A is de astronomische vereniging in Nijmegen, en is een afdeling van de Koninklijke Nederlandsche Vereniging voor Weer en Sterrenkunde (KNVWS). Regelmatig hebben m'n mede-geïnteresseerden en ik bijeenkomsten in een van de zalen van het Huygens gebouw van de Radboud Universiteit om presentaties te bekijken of waar te nemen met de telescopen die daar op het dak staan. Voor Centaurus A verzorg ik de website en ben deel ik samen met Peter Willems de functie van secretaris. Klik hier om meer te lezen over Centaurus A.

Astronomische Kring Nijmegen (AKN)

Voor de AKN verzorg ik samen met de andere vrijwilligers rondleidingen tussen de telescopen op de Radboud Universiteit Nijmegen. Standaard organiseren wij gedurende de herfst-, winter- en lentemaanden openbaar toegankelijke rondleidingen, doorgaans op de laatste vrijdag van de maand. Klik hier voor de exacte details over het programma van de AKN.

DOA

DOA staat voor de Dutch Occultation Association, de Nederlandse Vereniging van Waarnemers van Sterbedekkingen. Sterbedekkingen kunnen we waarnemen wanneer de Maan, een planeet (of een satelliet van de planeet), of een planetoïde voor de ster schuift. Het nut hiervan is dat je door het registreren van plaats en tijd van je waarneming de baan van het bedekkend object zeer nauwkeurig kan vastleggen. Het is niet zo zeer dat je door waarneming de voorspellingen toetst, het doel van je waarneming is dat de voorspellingen van beweging voor de toekomst nauwkeuriger wordt!

Hardlopen

In het voorjaar van 2009 ben ik begonnen met hardlopen. Om m'n gewicht binnen de perken houden en me lekker te blijven voelen. Voorheen heb ik wel vaker periodes heb gehad waarin ik aan hardlopen gedaan heb. Steeds moest ik na een aantal weken weer stoppen vanwege knieproblemen. Ik moest en zou hier overeenkomen. Sinds 2009 loop ik iedere week 2 tot 3 keer, en 1 of 2 uur per keer. OK, Ik loop geen toptijden, maar is dat belangrijk? Ik kan nu probleemloos 23 km lopen in 2 uur tijd. En ik het gaat nog steeds beter.

Feitelijk ben ik in 2009 begonnen met dagelijks 2 uur te fietsen. Mijn doel was een goede conditie op te bouwen zonder mijn gewrichten bloot te stellen aan het repeterende gedreun van hardlopen. Na twee maanden zat m'n BMI exact in het midden en ben ik het fietsen geleidelijk aan gaan combineren met hardlopen. En ook toen -ondanks mijn grotere voorzichtigheid dan voorheen- kreeg ik weer problemen met m'n knieën.

Ik heb toen wat tijd genomen om te doordenken hoe zoiets eenvoudigs als hardlopen eigenlijk in zijn werk gaat. En over hoe ik voeger als kind op blote voeten hard liep, of hoe ik sprong tijdens balletles. Het was duidelijk: Op blote voeten, balletschoenen of gympies land ik altijd op de bal van m'n voet. De klap van de landing wordt dan voor een deel geabsorbeerd in m'n voet en voor een deel via m'n hiel, enkelgewricht en achillespees in de kuit opgeslagen als veerenergie die bij de volgende stap weer teruggegeven kan worden als bewegingsenergie.

Met de typische hardloopschoenen uit de sportzaak is het totaal anders. Er zitten grote hakken onder die tijdens hardlopen wel haast tot gevolg moeten hebben dat ik op mijn hielen moet landen. Het allergrootste deel van de klap is dan meteen voor de knie. De enkel krijgt ook wat van de klap verduren. Van energie opslag in de kuit is nauwelijks sprake. En natuurlijk wordt een hoop energie in de hak van de schoen omgezet in warmte. Verder zijn de schoenen zo zacht dat ze de voeten niet uitnodigen om bij het hardlopen te participeren. Weinig gecontroleerd, inefficiënt lopen met een verhoogde kans op blessures zijn het gevolg.

Naar mijn idee moest ik dus schoenen hebben met een dunne, soepele zool en zonder verhoogde hak die het gemakkelijk maakt om op de bal van m'n voet te landen. In een sportzaak heeft iemand nog eens m'n loopstijl geanalyseerd en me vervolgens zijn beste schoenen op basis van z'n analyse verkocht. Al snel was ik 140 Euro lichter, maar dat was blessurevrij lopen me wel waard. Vond ik. Ik had me toch weer van die geavanceerde wollige, van binnenvering en stabilisatoren voorziene schoenen laten aansmeren. Die schoenen -fabrikant is sponser van WK voetbal- hebben me echter helemaal niet geholpen de blessures te verminderen.

Dan toch ook maar eens het Internet over loopstijlen geraadpleegd. Het bleek dat wat ik was gaan denken over het landen op de bal van de voet al lang door meer mensen werd gepropageerd. Veel inspiratie heb ik gevonden in de zogenaamde pose techniek beschreven door Dr. Romanov. Een van de voornaamste kenmerkten van deze techniek is dat je op de bal van de voet land tijdens het hardlopen. Binnen de pose techniek zijn er drie onderscheidbare fases: de 'pose', de 'fall' en de 'pull' die je tijdens het lopen steeds herhaald.

De 'poses' bestaan gedurende de momenten dat je (de bal van) de voet neerzet. Je andere been is passeert dan opgetrokken, het midden van je scheenbeen ongeveer ter hoogte van de knie van je standbeen. Op de momenten dat je jouw voet neerzet kun je een rechte lijn trekken tussen je schouder, heup en de bal van voet. En omdat deze rechte lijn een lichte helling voorover maakt in de beweginsrichting, zorgt de zwaartekracht ervoor dat je naar voren gaat. Dit moment binnen de pose techniek wordt de 'fall' genoemd. Omdat je zonder beweging in deze houding uit balans zou zijn, zul je steeds de ene voet voor de andere moeten zetten om niet werkelijk neer te vallen. Je bereikt een dynamisch evenwicht door het staptempo aan te passen aan de hoek die je maakt. Door de helling te varieren heb je controle over de snelheid. De zwaartekracht helpt je bij het vooruit komen. Volgens de pose techniek is het de bedoeling je voet zo kort mogelijk contact te laten maken met de grond. Je plaatst je voet eigenlijk alleen maar op te voorkomen dat je valt. Op het moment dat je de voet plaatst sla je een deel van je bewegingsenergie op in de pezen en spieren. Deze opgeslagen energie kun je nuttig aanwenden door je voet en onderbeen zo snel mogelijk weer op te laten veren. En omat je de momenten waarop de voet zo kort mogelijk wilt houden loop je met een staptempo van tenminste 180 per minuut. Het enige dat je actief doet is je been optrekken, de 'pull', zodat het naar voren zwaait. Je snelheid bepaal je nauwelijks door je staptempo, maar in grote mate door je hellingshoek en de kracht van je pull. Je zet niet af, en je strekt niet je been. Je laat de zwaartekracht en je kinetische energie voor je werken, en jij controleert het proces.

Niet te flauw om het experiment met mezelf aan te gaan heb ik zo ongeveer de goedkoopste schoenen bij de goedkoopste schoenenzaak gekocht. 10 Euro, daar kon weinig aan verloren gaan. Een laag soort gympie, met een dun maar behoorlijk slijtvast zooltje. Ik ging me (weer) aanleren om op de bal van m'n voet hard te lopen!

De eerst volgende keer zou ik mijn routineuze rondje (9 km) op de bal van m'n voet lopen. Het eindigde met het merkwaardige gevoel als of er pudding in m'n kuiten zat. De dagen erna waren ze zo hard als een aambeeld. Eh, ja, dit was een heel verschil, mijn kuiten moesten er duidelijk helemaal aan wennen. Later werd me ook wel duidelijk dat m'n achilespezen ook nog wat in te halen hadden. Dit was een proces van vele weken. Maar het belangrijkste was dat m'n knieën het aan konden, en ik met de nodige voorzichtig door kon blijven gaan. M'n bewegingsapparaat versterkte, m'n snelheid en afstanden namen geleidelijk aan toe. Ooit liep ik twee keer in de week 6 km, waarbij ik geleidelijk aan toenemende knieproblemen kreeg. Nu kan ik probleemloos twee keer in de week 20 km hardlopen, en tussen door een keer nog een keer 10 km.



Overige activiteiten

Cartes du Ciel

De Refter

Marc's homepage

CWNetwerk

Fiber Overal

Centaurus A

AKN


DOA

Hardlopen