Bijen

De smaak van honing! Een van mijn oma's had ooit bijen. Als zevenarige was ik al eens wezen (ca. 1972) kijken bij een klasgenootje, Jacqueline van Atteveld op naar ik meen de leurseweg in Wijchen. Haar vader had bijen. Ik was nog wel te klein om werkelijk wat te doen met bijen, maar daar is wel de fascinatie ontstaan voor bijen. Ik voelde me niet ongemakkelijk om me tussen de bijen te begeven. 

Het heeft toch wel wat tijd gekost totdat ik zelf in 2017 ben begonnen met het imkeren. Ik had al het nodige gelezen en gezien bij mijn buurman, Theo Straatman. Geweldig, een mentor zo dichtbij. Een cursus heb ik nooit gevolgd en dat bleek ook niet nodig. Ik zal zeker niet alles volgens het boekje hebben gedaan, en het is ook maar de vraag welke methode de juiste is. Als je weet welke signalen bijen afgeven, oog hebt voor de ontwikkeling van hun volk dan kun je ze bijstaan in hun ontwikkeling. Dat ging zo goed dat ik op een bepaald moment 10 volken had. Teveel voor een leuke hobby. Ik heb ze uitgedeeld aan mensen die ook met bijen wilden beginnen. 

Ik streef er naar om ongeveer vijf volken te verzorgen. In de zomer mogen het er wat meer zijn. De winter van 2024/2025 was rampzalig. Van de vijf volken die de winter ingingen bleef er maar een in leven. Bij mijn mentor was het nog erger, al zijn vijf volken waren dood gegaan. Gelukkig heeft dat ene volk het toch nog goed gedaan. Ik heb 39 kg honing kunnen slingeren. De bijen hebben goed gehaald en ook nog voor nageslacht gezorgd, ik ben met twee volken deze winter ingegaan. 

De bijen hadden al enorme last van het gebruik van bestrijdingsmiddelen op gewassen. In de jaren 80 kwam er de varroamijt in Europa terecht. Deze verzwakt bijen en brengt virussen over. Maar sinds kort hebben we de Aziatische hoornaar als nieuwe bedrijgin erbij. Het lijkt er sterk op dat die rampzalig zal zijn voor de honingbij.